I'M SURE NOW

Sun, 17 Aug 2008 09:55:57 GMT

~ Gisteren trok ik het niet meer. De situatie thuis, de stress die het met zich mee brengt.
Jos die op instorten staat, ik heb het gevoel alsof hij elk moment voor een trein kan springen of gewoon dood neer kan vallen.
Hij wordt gek van ons en wij van hem.
&ik moest heel hard huilen, echt huilen zoals een klein kind.
Daarna was het eruit en had ik met mama gepraat en gingen we met z'n 3en naar de winkels.
Het is gewoon zo vermoeiend om van iemand te houden die zoveel kanten heeft. En zoveel negatieve dingen. Jos heeft echt 100 negatieve dingen, 3 kwart (misschien wel meer) van hem is negatief. Maar dat kleine beetje wat nog goed is geeft je hoop en maakt je blij. En daarom blijf je van hem houden. Ik haat het om boos op hem te zijn, want hij is de enige vader die ik heb. It's just not fair.

De middag was gezellig, jos had een roos voor me gekocht en dat vond ik heel lief.
Toen we thuis kwamen bleef het gezellig! We zaten in de tuin en we hadden het over relaties en mama begon over mijn verwekker.
Ze vertelde me hoe hij vroeger was en dat ze dat eigenlijk niet zou moeten vertellen maar ik wilde het graag weten.
Hij was goed voor haar, hij zorgde voor haar maar het was een vreselijke man.
Ze vertelde me dat ze altijd bang was dat hij haar zou slaan en hij had haar al een paar keer bij d'r keel gegrepen.
Ze had nooit wat te vertellen, dat durfde ze ook niet.
Ze vertelde me nog meer dingen waar ik bijna van over m'n nek ging, maar dat zet ik liever niet op internet.
Nu weet ik zeker dat hij mijn vader niet hoort te zijn, niet mag zijn en niet wil zijn.
En dat ik voor geen centimeter op hem lijk.

Liefs,

HEY MISTER IF YOU`RE GONNA WALK ON WATER

I'M SURE NOW